Stroe #3

Voordat Stroe aan bod komt eerst even heugelijk teamnieuws. Teamlid Niek is al even druk buiten de werkplaats en wedstrijden. 

Hij en vriendin Karin zijn de trotse ouders geworden van zoon Melle. Hun eerste telg wou iets te vroeg kennis maken met de buitenwereld maar nu alles stabiel de goede kant op gaat kan het goede nieuws de wijde wereld in. 


En over stabiel de goede kant op gaan… dan ging ook weer op voor de Backdraft. Voor het vertrek naar Stroe was er in Veghel weer even de herinnering aan vorig jaar, toen met de trekker in Stroe en de accu’s nog thuis op de tafel en de geweldige actie van de buurman die even tegemoet kwam tot in Heteren met de onmisbare accessoires, waarmee Bertie en John weer terug konden naar de Veluwe. 

Nu van tevoren al uitgebreid gecheckt of alles compleet was om daarna vol vertrouwen naar Stroe te vertrekken.

Bij het wedstrijdterrein aangekomen was er nog even een medewerker die ons richting micro pulling baan stuurde, een grootse vorm van tractor pulling maar de schaal is toch iets te klein voor ons. Dus het werd even achteruit steken met bus en aanhanger tot het punt waar de goedbedoelende medewerker stond om vervolgens vooruit richting rennerskwartier te rijden. 

Daar aangekomen het rustige ritueel van trekker uitladen, tent, tafel en banken installeren, koffie/thee en cake consumeren en converseren (gewoon bijpraten dus.) met bezoek en zelf ook elders even op bezoek, uiteraard ook even de baan bekijken. Met al onze klassegenoten zoveel mogelijk bij elkaar kregen we deze keer de familie Vreeman als buren. De gebroeders zijn in de jaren ’90 begonnen met micro pulling, zijn daarna begonnen met een stermotor op een mini, vervolgens met een verbouwde Rolls RoyceGriffon en nu al jaren met een Brad Anderson V8 op hun ‘Vampire, met de volgende generatie binnen het team en op de trekker en daarmee zijn ze vorig jaar Nederlands kampioen geworden

Bovenin de klasse mee strijdend, ieder op zijn eigen manier en met eigen middelen lekker meedoen met het spelletje. 


Het probleem dat we de voorgaande wedstrijden hadden met de zichzelf langzaam losdraaiende brandstofslang hadden we in de werkplaats hopelijk aangepakt door deze op een andere manier (tikje tegendraads) te monteren, uiteraard waren we benieuwd of het zo werken (of juist dus niet zou werken of zo..)  Deze wedstrijd waren we de tweede klasse op de baan en startten we een heel eind achterin de klasse, geen voordeel en geen nadeel, de baan was goed dus gewoon ons eigen ding doen, proberen weer een goede run te makenvooral de motor lekker laten werken. Nou, en dat lukte. Alweer!! Niet dat een gewoonte is geworden maar wel ‘gewoon’ weer op een mooie manier stabiel de baan overén zonder lekkage en brandje na de run, dat is natuurlijk ook lekker. 

Alles bij elkaar: Heul blij! 

Alweer! 

Niets meer maar vooral ook niets minder. 


En terwijl wij onze eigen overwinning binnen haalden wist de familie Vreeman de klasse te winnen.  


Na de klasse hebben we als team gezamenlijk gegeten en daarna nog een paar klassen vanaf de zijkant bekeken, rustig nagenieten. Nu alles weer aan het checken en klaarmaken voor komende zaterdag, de grootste wedstrijd van Europa en misschien wel van de wereld, Made’s Powerweekend in ons eigen Brabant. 

Kijken of we ons lustrum nog beetje extra luister kunnen bijzetten.


Houdoe!


Loerbeek #2

Loerbeek 2024 in de boeken, uit het boekje.


Na de wedstrijd in Oudenhoorn was er nog aardig wat te doen in de werkplaats, het kleine brandje na de run betekende dat er nog wat bedrading en zo vervangen moest worden en ook de schade aan de waste gate moest hersteld worden.

Gelukkig net iets meer dan twee weken de tijd maar toch, de uurtjes vliegen voorbij. Het ‘rustig kunnen voorbereiden’ zoals het vorige verslag eindigde zat er niet in maar op zaterdagmorgen kon de trekker toch worden ingeladen voor de reis naar Loerbeek. 

Vanwege de vele regenval was de wedstrijd op de vrijdagavond afgelast, vooral ook om het terrein te kunnen sparen voor de zaterdag. De weersverwachting was niet ongunstig maar toch was het afwachten hoe het er in de Achterhoek bij zou liggen. En dat viel mee, het rennerskwartier was nat maar iedereen werd met sleeptrekkers naar hun plek gebracht, prima geregeld. Alles geïnstalleerd en rustig afgewacht tot de klasse zou worden verreden, tussendoor nog wat van de jubileumkledinglijn verkocht. 


De wedstrijd werd vlak voor onze nog even onderbroken door een klein buitje. Als vijfde mochten we voor de No Mercy 3.0 sleepwagen, de trouwe tegenstander voor wie Loerbeek min of meer een thuiswedstrijd is. Oké, zij winnen natuurlijk altijd maar wat heeft de Backdraft het hun lekker lastig gemaakt deze keer, op een heel aangename manier! Want wat was het een lekkere run, de trekker pakte meteen bij de start prima op, de run ging gewoon geweldig mooi naar een afstand van 88,29 meter! 


Uit het boekje! 


Wat een goed gevoel na de vele uurtjes sleutelen maar vooral ook de wetenschap dat de aanpassingen met het uitlaatsysteem echt voelbaar werken. Er was nog wel een klein brandje na afloop van de run door een brandstofleiding die blijkbaar tijdens de run vreemd genoeg ietsjes los begint te komen dus moet nog even over worden nagedacht. Maar verder, wat een machtig gevoel! Meteen na de run een microfoon onder de snufferd gekregen van speaker Ruben Fortuin en dan vervolgens vooral ook de reacties van de concullega’s uit de klasse en het publiek. Een beetje het gevoel na de run van het EK afgelopen jaar, heul blij!!


Met de voorafgaande best wel intensieve week hebben we na de klasse op tijd Gelderland weer verruild voor Noord-Brabant, nu weer twee weken tijd tot de volgende wedstrijd in Stroe. En nog even om het blije gevoel van dit verslag verder voort te zetten: Afgelopen vrijdag is huisvriend almede jarenlange sponsor Remco Nauta getrouwd met Jacoba. En dus was het feest in Friesland en natuurlijk bij deze de hartelijke felicitaties en veel ijzersterke jaren samen gewenst!


 Fan herte lokwinske!!


Houdoe!

Oudenhoorn 2024, #1

2024 02 Backdraft Oudenhoorn


De eerste meters van het jubileumjaar zitten er op. 

Op de kleibaan, met de trekker dus, in Oudenhoorn. 

Vooraf een heel aantal kilometers in vooral westelijke richting naar de Zuid-Hollandse eilanden over de weg, met de trekker in de aanhanger, de aanhanger die voorzien is van nieuw zeil. Het oude blauw heeft plaats gemaakt voor passend zwart, alleen de zijkanten moeten nog van passende afbeeldingen en tekst worden voorzien. 

Maar sowieso al heel blij mee. 


Natuurlijk zou het wat de trekker betreft afwachten worden hoe blij we zouden zijn met het geknutsel in de werkplaats van de afgelopen winter. Vorig jaar waren we al hoopvol gestemd over de nieuwe uitlaten die helaas meteen op de eerste wedstrijd in Anholt sneuvelden. Naast al het ‘gewone’ onderhoud van afgelopen winter is er nu ook tijd geweest om weer nieuwe uitlaten te fabricerenEn voor de inlaten van de turbo’s zijn de roosters voorzien van fijner gaas in de verwachting dat er minder troep in de turbo’s terecht kan komen. 


Heel blij zijn we sowieso met een nieuwe sticker op de spatborden, de sponsoring van concullega puller Martin Westhoff (Top Dog) en zijn bedrijf A.S.E. Top Martin, bedankt!


Als één van de eerste teams kwamen we op het opnieuw ingerichte wedstrijdterrein aan. De organisatie heeft het ondanks alle neerslag van de laatste maanden voor elkaar gekregen om de baan te verplaatsen en het terrein in te richten. En daarvan moeten wij het toch ook hebben om onze hobby uit te kunnen oefenen! Na uitladen van trekker, tafel en banken kon er voor eerst weer buiten worden genoten van koffie, thee, cake, het complete plaatje. 

De jubileum t shirts en hoodies konden ook worden overhandigd aan degene die ze besteld had, er kon worden bij gekletst, wat meer konden we nog wensen? Nou ja, een goeie run zou wel leuk zijn natuurlijk.

Als 11e op de startlijst mochten we met de V12 voor eerst sinds meer dan 7 maanden weer eens vol gas met de No Mercy sleepwagen de baan over. En dat ging heel goed, op het randje van een perfecte balans, de Meteor die prima liep, naar een afstand van 71, 10 meter. Aan het eind was er nog wel een brandje door een lekke methanolleiding waardoor niet alleen dat geblust moest worden maar ook de blijdschap even gesmoord werd. Maar blij, jazeker! Het was toch afwachten hoe het nu weer zou werken, maar het bleek voorzichtig aan gewoon goed te gaan. Uiteindelijk 9geworden van de 17 deelnemers en de bestniet-Hemi van de klasse. Terug in het rennerskwartier nog wel schade ontdekt aan de waste-gate aan de linkerkant maar dat valt nog goed te repareren.


Na de klasse nog het grootste deel van de rest van de wedstrijd gekeken en bijgepraat en met een goed gevoel weer richting Veghel gereden. Op vrijdag meteen begonnen met het herstellen van de schade zodat we verder rustig kunnen voorbereiden op de volgende wedstrijd over twee weken in Loerbeek.


Houdoe!

Opener 2024, seizoen #25!

 En we zijn gestart!! 


Nee, het echte wedstrijdseizoen start pas begin mei, maar de trekker is voor het eerst even naar buiten geweest en de Meteor is gestart. 

Na het afgelopen wedstrijdseizoen is er gesleuteld aan werkplaats en trekker, het dak van de werkplaats is er af geweest en er in verbeterde versie weer op gekomen en dat alles ook in teamverband! 

En de trekker is grotendeels uit elkaar geweest, de motor is helemaal gedemonteerd en in verbeterde versie opgebouwd. Een belangrijke aanpassing is de verstevigingen van de cilinderbussen, het idee was dat deze vervormden, de verwachting is dat het hiermee voorkomen kan worden. Daarnaast zijn er nieuwe uitlaatspruitstukken gemaakt, het lasapparaat heeft de laatste week nog wat overuren gemaakt maar alles wat op tijd afgelast (in positieve zin). 


En zo kon de trekker zaterdagmorgen iets voor 10 uur de werkplaats uit en de oprit op geduwd worden. Overigens zijn onlangs ook nog een aantal scheef liggende tegels in de oprit weer strak gelegd dus ook op dat vlak hebben we alles weer strak voor elkaar gekregen. Maar het belangrijkste was natuurlijk om op die oprit de Meteor weer zijn eerste geluiden te laten maken. Er is dus nog wel de nodige tijd tot de eerste wedstrijd en we hebben heel wat ervaring met het opbouwen van de motor maar er zit ondertussen zoveel om de krachtbron heen gebouwd en aangesloten dat het een geruststellend gevoel is om te weten dat het allemaal goed zit en om desnoods nog tijd te hebben om iets aan te passen. Na een heel aantal omwentelingen waarbij de brandstof zijn weg naar de zuigers moest zien te vinden kwamen ze alle twaalf tot leven! 

Jawel!! 

De motor nog een tijdje laten draaien om te kijken of er geen rare zaken te vinden waren, ook even gecheckt of de koppeling goed reageerde, uiteraard met een touw aan de noodstop aan de achterkant voor het geval dat de Backdraft weer heel graag naar binnen zou willen. Er valt dus zeker wel een touw aan vast te knopen… 

Nou ja, niets raars ontdekt, de Meteor draaide en klonk prima dus heel erg tevreden gezichten en een vreugdekreet vanaf de rijdersstoel toen de motor was stilgezet, een start uit het boekje! 


De komende maand nog rustig de tijd voor de laatste puntjes op de i. 

Met deze start begint ook een nieuw hoofdstuk voor de Backdraft, want het is dit jaar een jubileumjaar! 


25 jaar Backdraft! 


In dat kader zijn we bezig met toepasselijke kleding (t shirts en hoodies), hierover binnenkort meer.  Later deze maand is er in ieder geval de Open Dag gepland, op 20 april om precies te zijn, dan gaat om 14.00 uur de deur open voor een blik in de werkplaats! 


Alvast van harte welkom!


Houdoe!

meer lezen

Afsluiter 2023

Nog maar even wat woorden achter elkaar geknoopt over 2023. 


Als je van dit jaartal de 3 omdraait krijg je de hoofdletter E. 

De ‘E’ van Enerverend. 

En dat was dit seizoen, in negatieve maar ook positieve zin. Het denk- en constructiewerk van de voorgaande winter zat voor een belangrijk deel in het nieuwe uitlaatspruitstuk. En dat zou zich in Anholt voor de eerste keer moeten bewijzen.. en dat deed het ook absoluut in de eerste geweldige run… en met de grote klapper in de volgende run was dat ook meteen einde verhaal. De schade in de motor zelf zorgde voor veel te veel sleutelwerk, een slecht optreden in Langedijk, een gemiste wedstrijd in Oudenhoorn maar wel het goede gevoel dat met alle inzet van team en hulp van buitenaf we toch weer mee konden doen in Loerbeek en daar gewoon een goede, vooral ook schadevrije run konden maken! 


Tja, tropisch Stroe hadden we natuurlijk niet kunnen rijden zonder de hulp van onze buurman die ons letterlijk tegemoet kwam tot in Heteren met de spullen die we vergeten waren en dus nog thuis in Veghel lagen, de run zelf was helaas niet om over naar huis te schrijven… 


En dan in Made op de grootste wedstrijd van Europa in ons eigen Brabant de beloning met een geweldige run!!  


Magistraal!! 


Ook wel weer tropisch weer maar wat een cool optreden was dat! 


Na een aantal tropische wedstrijden was Eext een soort van koude douche, een flink eind rijden om vervolgens door de aanhoudende regen niet op de baan te kunnen verschijnen. 

Al konden er nog wel een aantal klassen verreden worden en kon het Exception team waar wij goede banden mee hebben (en twee banden ván hebben) nog een demo run maken op hun thuiswedstrijdmaar toch natuurlijk een flinke domper voor iedereen. 


Afijn, de tropische temperatuur was weer terug op de wedstrijd in Putten.. en het pechduiveltje ook. Een bandstofslang schoot los door een combinatie van factoren (zoals dat heet), het getal in graden Celsius was ongeveer 6 keer zo hoog als het aantal meters…. 

Geen van beiden prettig. 


De wedstrijd in Lochem leek ook niet prettig te worden, de verwachting was dat het misschien niets eens een wedstrijd zou gaan worden met alle voorspelde neerslag. Maar de regen stopte, de motoren konden worden gestart en ook wij konden de baan op, met de voor ons nieuwe (droog weer) banden. En dat ging op alle (loop)vlakken prima en dus konden we hoopvol weer naar Veghel. Een week later in Montfoort was het een mix van alles: Een heel modderig terrein door veel neerslag in de voorgaande nacht, een goede run op de baan en na afloop pech met de bus. 

Kortom, ongeveer een seizoenafsluiting in stijl… 

ongeveer ook omdat het seizoen achteraf gezien niet eens afgelopen was. 


Want er volgde nog een grootse afsluiting met de deelname op het EK in Brande!! Een geweldige run, een 4e plaats (van onderen af gezien), beste V12 in de klasse, beste Brabantse deelnemer in de klasse…. afijn, te weinig superlatieven om de superlatieven te benadrukken. Een meer dan geweldige ervaring!! Als afsluiting van een enerverend seizoen. 


Ondertussen is er niet stilgezeten in Veghel, waarbij de werkplaats eerst de nodige aandacht heeft gekregen. Het dak is aangepakt, dakpannen, isolatie en zolder… wij zijn voorlopig onder de pannen en goed ook. Zo kunnen we nu de aandacht verder richten op de trekker: demonteren, nadenken, nakijken, repareren waar nodig, brainstormen, aanpassen, nadenken, monteren…. Afijn, daarvan zullen nog wel wat updates volgen.

Voor wat betreft dit afgelopen seizoen rest alleen nog grote dank voor alle belangstelling en zeker ook alle steun op alle mogelijke vlakken. In willekeurige volgorde… supporters op alle manieren, sponsors zonder wie het sowieso ook niet mogelijk zou zijn om de trekker op de baan te krijgen, de heren speakers die het enthousiasme op de baan nog eens versterken, de buren die niet alleen af en toe wat motorgeluid meekrijgen maar ook onze mascotte af en toe verzorgen (en soms wat bezorgen), de NTTO, functionarissen en organisatoren die er voor zorgen dat wij onze pk’s kunnen loslaten, de concullega’s in de klasse en bovenal ook de mannen van de No Mercy die ons op een betrouwbare wijze in toom weten te houden. En iedereen die ons gewoon een warm hart toe draagt. ‘Da ge bedankt zijt da witte!’


 Houdoe!


Houdoe!!